Valentijn (I)

“We hebben allemaal gevoelens alleen die gevoelens mag ik niet bij jou uiten, volgens mij ben je het ook niet gewend, dat een man zijn gevoelens bij je uit.”

Dit is een van de vele romantische kattebelletjes die ‘X.’ naar zijn love interest stuurde. Een lange reeks van liefdesbrieven. Waaronder ook berichten met hele praktische aanwijzingen:

“Ik zou graag op korte termijn een afspraak met je willen maken om met zijn tweeën te gaan dineren, ik heb al een leuk restaurantje uitgekozen en wat mij een geschikte avond lijkt is zaterdag 21 april. Ik hoop dat je het ook een geschikte avond vind en dan kan ik je op komen halen. Als we volgende week even contact met elkaar zochten dan kunnen we een tijd afspreken, zelf denk ik aan 17.00 uur bij jouw thuis, dan haal ik je op.”

Maar van die date kwam het niet. En ‘X.’ kreeg niet de vrouw van zijn dromen, maar een gevangenisstraf.

Misschien waren de brieven iets . Ze waren in ieder geval niet bepaald origineel; ‘X.’ had wel wat beter zijn best kunnen doen. Of wellicht waren het de smsjes, de bezoekjes aan de deur, de bezoekjes aan de potentiële schoonmoeder, het plaatsen van haar gegevens op een seksdatingsite of het constant hinderlijk volgen van zijn droomvrouw dat hem de das omdeed.

Wie zal het zeggen?

Toegegeven, niet iedereen bezit het talent om een goede liefdesbrief te schrijven. Zo één die de zinnen prikkelt, maar niet ranzig wordt. Of wel natuurlijk, maar dan moet je het wel goed doen. Valentijnsdag is voor velen desondanks een reden om weer aan het schrijven te gaan, soms anoniem. Maar naast het gevaar van het ontvangen van een slecht geschreven liefdesbrief, levert Valentijnsdag een tweede, gevaarlijker risico op: het treffen van een stalker zoals ‘X.’

Vandaar een ‘klein educatief kader’ (naar de mensen toe) om je te helpen beslissen: onschuldige brievenschrijver… of stalker? Of: hoe herken je de belager onder je geheime aanbidders? Een blog in twee delen.

In dit eerste deel:

Welke soorten stalkers zijn er?

Mullen e.a. (1999) onderscheidden vijf categorieën stalkers:

Op 1. De afgewezen stalker (33 % van de stalkers) kan het einde van de relatie maar niet verkroppen. Deze jaloerse stalker is er alles aan gelegen om het contact met de ex-partner te onderhouden. Sommige afgewezen stalkers proberen zo hun relatie alsnog te herstellen, anderen zinnen op wraak. Vaak voorkomende psychiatrische diagnoses: afhankelijke, narcistische en paranoïde persoonlijkheidsstoornis en middelenmisbruik. Spannend: het risico op geweld is hoog.

2. De intimiteitzoekende stalker (ook 33 %) verlangt obsessioneel naar een liefdesrelatie. De meesten hebben echter nooit eerder een intieme relatie gehad en verkeren in een sociaal isolement. Een beetje een zielige groep, dus. Sommigen geven zich op voor Boer zoekt vrouw. Deze stalker is ervan overtuigd dat het slachtoffer verliefd is op hem/haar. Dat het tot een relatie komt is slechts een kwestie van volharding. ‘Uitdaging’: gerechtelijke stappen hebben geen gewenst effect bij deze groep.

De incompetente versierder (15 %), op 3, heeft de meest poëtische naam, maar wordt gekenmerkt door incompetente sociale vaardigheden. In tegenstelling tot de intimiteitzoekende stalker is dit type stalker er zich van bewust dat de liefde niet wederzijds is, maar dit is voor hem/haar geen reden om het stalken te beëindigen, een andere manier van ‘versieren’ kent deze stalker gewoonweg niet. Je zou het een nuchtere doorzetter kunnen noemen. Aanwezige psychiatrische stoornissen kunnen variëren van schizoïde of narcistische persoonlijkheidsstoornis tot schizofrenie.

Nummer 4 is de rancuneuze stalker (10 %) en koestert wraakgevoelens tegenover het slachtoffer omdat hij of zij de stalker (of zelfs: de maatschappij) schade heeft berokkend. Rancuneuze stalkers beschouwen zichzelf als slachtoffer en zijn op zoek naar rechtvaardiging voor het hen aangedane leed. Neigen naar complottheorieën en het vouwen van hoedjes van aluminiumfolie. Hoe verder het stalken gevorderd is, hoe moeilijker ze te stoppen zijn. Romantiek is er overigens niet echt bij.

De laatste en kleinste groep (5 %): de jagende stalker. Dit is de eindbaas van de stalkers. De jagende stalker is op zoek naar seksuele bevrediging. Dat is niet vreemd, zou je zeggen, maar het stalken van het slachtoffer (kennis of onbekende) op zich bezorgt deze dader al seksuele opwinding en prikkelt zijn fantasie. De jagende stalker is uitsluitend mannelijk en er bestaat een zeer grote kans op seksueel geweld.

Dringende noot van de auteur:
Herken je jezelf in één van deze profielen? SCHRIJF MIJ GEEN LIEFDESBRIEVEN.

Waarvoor dank.

Volgende keer, in deel 2…
‘Van boze buurmannen tot gefrustreerde exen: wanneer is er sprake van stalking? En waarom je in de gevangenis kan belanden als je de buurvrouw begluurt als ze in de woonkamer, met de gordijnen open, de liefde bedrijft (met de buurman).’

Advertenties

14 thoughts on “Valentijn (I)

  1. Probeer je nu via een omweg tegen mij te zeggen, dat ik je niet meer mag briefschrijven, smsen of romantisch schuilen achter de lantaarnpaal op de hoek van je straat?

    *druipt diep teleurgesteld af*

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s