Zoek het zelf maar uit


Onze verwachtingen van oom agent zijn enigszins ambivalent te noemen. Die ‘struikrovers’ (verkeersagenten) moeten het niet wagen om ons te flitsen als we te hard rijden. Maar we verwachten wel dat de politie komt opdagen als er onenigheid is over het invullen van de schadeformulieren na een botsing. Gelukkig kunnen we er meestal wel op vertrouwen dat de politie ingrijpt als er echt problemen zijn.

Niet zoals in het universum van The A-Team. In hun wereld zijn de politie en de overheid niet te vertrouwen en moeten burgers hun heil zoeken bij een groep vigilantes die gespecialiseerd is in verkleedpartijen en het in elkaar lassen van zelfverzonnen wapentuig. De burger moet voor z’n eigen veiligheid opkomen.

De huidige regering verwacht dat wij ook een steentje bijdragen aan onze veiligheid. Dat valt op te maken uit het regeerakkoord, waarin het recht op zelfverdediging een prominente plek heeft gekregen. Weinig nieuws ten opzichte van de bestaande noodweerbepalingen (jezelf verdedigen tegen een ‘ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding’ mocht al) maar het signaal is duidelijk: ingrijpen mag best.

Burgerparticipatie in de opsporing, ook een manier om je steentje bij te dragen. In 2008 stelde (nu vertrekkend) OM-topman Harm Brouwer dit al aan de orde.  De jurisprudentie biedt soms ook opvallend veel ruimte voor burgeropsporing. Zoals in een zaak waarin een creditcardmaatschappij op eigen houtje achter een stel fraudeurs aanging en zich schuldig bleek te hebben gemaakt aan uitlokking van diefstal (uit de brievenbussen van de fraudeurs) en het illegaal maken van geluidsopnames. Het in deze door burgers vergaarde bewijsmateriaal mocht, hoewel via strafbare handelingen verkregen, in een strafzaak gewoon worden gebruikt. Denk verder aan het verborgen camerawerk van Peter R. de Vries dat soms aan de wieg stond van een, al dan niet succesvol, strafrechtelijke onderzoek.

Maar niet alles mag: De Vries mocht zijn beelden van Koos H. niet uitzenden en Alberto Stegeman kreeg op zijn kop (met een aardige boete) omdat hij een wapenhandelaar in zijn huis filmde. Beide acties waren volgens de rechter niet noodzakelijk. Brouwer waarschuwde al voor een ‘amateurpolitiestaat’, een samenleving waarin de Maurice de Honden van deze wereld vrij spel hebben.

Een andere vorm van ‘participatie’ is klikken. Daar blijken wij, gezien het uitgebreide assortiment aan kliklijnen, vrij bedreven in te zijn. Begin dit jaar haalde het CDA nog een nieuwe variant van stal: een kliklijn voor het tegengaan van illegaal roken in café’s. Meld Misdaad Anoniem en de Criminele Inlichtingen Eenheid (CIE) zijn nuttige ‘klik’-instrumenten en hebben menig groot (en klein) misdrijf aan de oppervlakte gebracht.

De realiteit is dat er steeds minder geld beschikbaar komt voor de politie en dat ze efficiënt met de schaarse middelen moet omgaan. Dan is het mogelijk dat we moeten accepteren dat de politie er niet in alle gevallen meer voor ons kan zijn. Een soort “vraag niet wat de overheid voor jou kan doen, maar wat jij voor de overheid kan doen” dus.

Wat doe jij? Klikken? Zoek jij uit in welke weekendtas je het best een camera kunt verstoppen? Of schilder je alvast wat rode strepen op een zwart bestelbusje?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s