Forenzen


De dag begon warm vandaag. Toen ik vanmorgen in de trein stapte, deed dat me onwillekeurig denken aan de zomer van 2006. Vijf jaar jonger en voor het eerst een pak aan dat niet ter gelegenheid van een bruiloft was aangetrokken. Ik ging op weg naar Den Haag voor een sollicitatiegesprek om een stageplek bij een vooraanstaand advocatenkantoor in de wacht te slepen. De spanning voor dat gesprek deed me zweten, maar dat was niet het enige: het was warm. Nee, eigenlijk was het heet. De temperatuur rees ruim boven de dertig graden. Achteraf leerde ik dat die juli in 2006 de warmste maand in zeker 300 jaar was geweest. Dat wist ik op dat moment nog niet, maar de hitte ging niet onopgemerkt voorbij. Mijn jasje durfde ik al niet meer uit te doen, mijn haar leek vers gedoucht en ik moest de neiging bedwingen om mijn voorhoofd af te vegen met mijn stropdas. Het hielp ook niet dat ik, in Den Haag aangekomen, een tram moest delen met schaargeklede Scheveningengangers die me aankeken alsof ik van Mars kwam. Gelukkig mocht ik stage komen lopen.

Die stage bracht mij voor het eerst in gevecht met het tijdelijke station. In november van dat jaar moest ik namelijk beginnen en toen was het oude station al naar de vlakte gegaan. Daar ging ik elke dag: trap op, trap af, vooral bij haast en spoorwisselingen een uiterste test voor het humeur. In dat kader diende zich overigens een nieuwe vorm van leedvermaak aan: aanschouwen hoe ‘nieuwkomers’ de hel die het tijdelijk station soms is, doormaakten. De trein naar Den Haag ging toen nog wel rechtstreeks, het was dus niet alleen maar kommer en kwel. Toch was ik blij dat het forensgedeelte van de stage er op een gegeven moment op zat.

Ondertussen ben ik, na lange tijd lekker dichtbij in Arnhem te hebben gewerkt, sinds een jaar weer werkzaam in Den Haag. Aan de trappen van het station –nog steeds ondingen– ben ik bijna gewend. Zelfs het tijdelijk volledig afsnijden van het treinverkeer tussen Arnhem en Ede-Wageningen, een volkomen idioot idee, heb ik overleefd. En nu is het bijna zover: het tijdelijk station verdwijnt op 1 juli. Eindelijk geen trappen weer, maar een tunnel die ons naar het perron leidt. Tijdelijk station, ik ga je niet missen. Maar zo nu en dan zal ik nog eens aan je terugdenken: je trappen heb ik overleefd, het forenzen gaat door.

Verscheen eerder op Arnhem Direct.

Advertenties